جامعه‌شناسي زبان در تبيين جايگاه اجتماعي زن در خطبه 80 نهج‌البلاغه

The Sociology of Language in Explaining the Social Status of Woman in Sermon 80 of Nahj-al-Balagha

زن در نهج‌البلاغه ترسيم طرحي يك بعدي از چهره كامل زن در قرآن است. فضاي اين طرح را جوّي آكنده از فتنه‌هاي زمانه و دسيسه‌هاي سياسي در بر گرفته‌ است. زنان در نهج‌البلاغه با عباراتي چون عقرب، شر، ناقص‌الايمان، ناقص‌الحظ و ناقص‌العقل وصف شده‌اند و متاسفانه اكثر شارحان نهج‌البلاغه نيز در جهت اثبات اين مطلب بر آمده‌اند كه زنان در مقام عبوديت، عروج و تكامل، دريافت‌هاي ذهني و انتزاعات عقلي و... از مردان ناقص‌ترند. اين جستار با روش فني ـ تحليلي مسيله نقصان ايمان، نقصان بهره و نقصان عقل زن كه در خطبه 80 نهج‌البلاغه مطرح شده ‌است را با رويكرد جامعه‌شناسي زبان بررسي مي‌كند تا بينشي روشن نسبت به كلام علي(ع) از اين منظر حاصل گردد.

Woman In Nahj-al-Balagha, is the one-dimensional and full figure image of woman in Quran. This representation of woman is surrounded with political deception and temptation. Women are described in Nahj-al-Balagha as, scorpion, evil, being defective in faith, fortune, and intellect, and unfortunately, and most of the commentators of Nahj-al-Balagha have attempted to prove that, women are much less perfect than men in thralldom, evolution, mental perceptions and intellectual abstractions, and so forth. This study by technical-descriptive method and sociolinguistic approach try to investigate the issues of deficiency in faith, fortune, and intellect related to women stated in 80th sermon, in order to gain a clear insight into Imam Ali’s sayings.