بازشناسي جايگاه سنت در مكتب تفسيري قرآن به قرآن براساس تفاوت دو مرحله تدبر و تبيين (تفسير)

مكتب تفسيري علامه طباطبايي با رويكرد قرآن به قرآن سال هاست ذهن پژوهشگران را به درك، بررسي، نقد و تكميل خود مشغول كرده است. باوجود تلاش صاحب نظران و گشايش برخي دريچه هاي نوين، هنوز درك جامعي از چيستي اين مكتب، به ويژه جايگاه سنت در آن به دست نيامده و بررسي هاي كنوني اشكال دارند و متناقض اند. يكي از دلايل مهم اين نقصان، تفكيك نكردن «تدبر در قرآن» از «تبيين (تفسير) قرآن» و خلط مباحث اين دوست. در اين مقاله ابتدا با نگاه جامع به سخنان علامه نشان مي دهيم ايشان، احياگر اين مكتب، به اين دو مرحله و تفاوت آن ها توجه كرده اند. سپس تفاوت هاي اين دو را بررسي و براين اساس، تعريف جديدي از جايگاه سنت در اين مكتب عرضه مي كنيم.