مطالعه بر روي چكش هاي دو فلزي ريخته گري شده به روش مذاب - مذاب

چكش هاي سنگ شكن كه در صنايع معدني به كار ميروند بايد در ناحيه كلگي داراي مقاومت به سايش و در قسمت دسته مقاومت به ضربه بالا باشند. برخي چكشهاي سنگشكن كه از جنس فولادهاي هدفيلد ريخته گري مي شوند، عمر كاري كمي در حد كمتر از 40 ساعت دارند. به منظور حل اين مشكل با استفاده از فرآيند ريخته گري مواد مركب مذاب - مذاب يك نوع چكش سنگ شكن دو فلزي با دو آلياژ چدن سفيد پر كروم (HCCI) و فولاد كم آلياژ (LAS) توسعه يافت. ريزساختار و اتصال فصل مشترك مركب از دو آلياژ با استفاده از ميكروسكوپ نوري، الكترون ميكروسكوپ روبشي (SEM)، آناليز نقطه اي (EDX) و پراش اشعه ايكس (XRD) مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت. تصاوير ميكروسكوپي نشان مي دهد كه فصل مشترك مركب از دو آلياژ به طور متالوژيكي به هم اتصال يافته در طول مرز شكل اتصالي زيگزاگي و بدون ناحيه نچسبيده و نقطه خالي مي باشد. پس از عمليات حرارتي نيز چكشهاي مركب دو فلزي خواص فوق العاده عالي از خود نشان دادند. اما سختي چدن HCCI حداقل 63 راكول C و مقاومت به ضربه ak به بيشتر از 3/5 ژول بر سانتي متر مربع بوده در حالي كه سختي فولاد LAS بيشتر از 35 راكول C و ak آن حداقل 80 ژول بر سانتي متر مربع است. بايد توجه داشت كه در فصل مشترك اتصال دو آلياژ نفوذ عناصر اتفاق ميافتد و باعث به وجود آمدن يك ناحيه انتقالي ميگردد و ميكروسختي اندازه گيري شده از فولاد LAS به سمت فصل مشترك و سپس چدن HCCI افزايش مي يابد. مقايسه مقاومت به سايش نيز به طور جداگانه بين چكش هاي مركب دو فلزي و فولاد هدفيلد در دو معدن سنگ آهن در نواحي Jillin و Liaoning انجام گرديد. نتايج نشان داد كه چكش هاي مركب دو فلزي بدون پديده جدا شدن دو لايه فلزي و يا شكست، 3/75 برابر چكش هاي هدفيلد عمر كاري داشتند.