تحليل تطبيقي فراقيه در اشعار عربي و فارسي

The Comparative Analysis of Farewell in Arabic & Persian Poetries

با تطبيق فراقيه‌هاي فارسي و عربي مي‌توان به وجوه مشترك آن‌ها، از لحاظ لفظ و مضمون، پي برد. شاعران فارسي‌زبان برخي مضامين شعري خود را از اشعار عربي قبل و بعد از اسلام، از جمله معلقات سبعه، قصايد متنبي و ... گرفته‌اند. در اين مقاله ابتدا دو قصيده عربي، يكي معلقه امروالقيس، مربوط به قبل از اسلام و ديگري قصيده برده بوصيري، از اشعار دوره بعد از اسلام، تحليل شده است؛ سپس با تحليل معنايي چند قصيده و غزل فراقي فارسي، از شاعران ادوار مختلف، به مقايسه و تطبيق فراقيه‌هاي دو زبان و تاثيرپذيري آن‌ها از هم پرداخته شده است. با اين مقايسه، مي‌توان دريافت كه بسامد برخي واژه‌ها و مضامين، در اشعار فراقي عربي و فارسي پركاربردتر است. از آن جمله مي‌توان به واژه‌ها و تصاويري چون يار، ديار، ساربان، محمل، شتر،كاروان، وادي، اشك، آه، منزل، گريه بر خرابه و ... اشاره كرد.

One can find out the similar lexicon and conceptual aspects by comparing the Arabic and Persian separation poetries. Persian poets derived some of their poetic concepts from Arabic poetries before and after Islam. The present article initially studies two Arabic odes: one for Imra’ ul-Qais – before Islam – and the other for Boosiri – the poet after Islam. Finally it analyzes both languages separation poetries and their affections on one another. It could be resulted out that the frequency of some lexicons and concepts are more applicable in both languages such as beloved, hometown, camel, caravan, desert, tear, sorrow, cry and so on.