جستجوي مباني نظريه برنامه درسي عمل رايزنانه شواب در انديشه هاي ارسطو، ديويي و هابرماس

هدف اصلي اين پژوهش، كاوش مباني و ريشه هاي نظريه برنامه درسي عمل رايزنانه شواب است. به اين منظور، پس از بررسي نظريه عمل رايزنانه شواب در مقدمه، مباني و سرچشمه هاي آن در ديدگاه هاي ارسطو، ديويي و هابرماس بررسي شده است. بر اين اساس، اين گونه استدلال شده است كه شواب نظريه خود را با الهام از ديدگاه هاي ارسطو در تمايز ميان فضيلت هاي عقلاني و اخلاقي، مقوله هاي دانش و يادگيري از طريق عمل مفهوم پردازي كرده است. همچنين تمايز ميان امور نظري و امور عملي در انديشه ديويي، ديدگاه او در تفكر به همراه كثرت گرايي در امور از شالوده هاي اساسي تكوين نظريه عمل گراي شواب هستند. از سوي ديگر، ثنويت ابزاري – ارتباطي هابرماس، ديالوگ ميان نمايندگان براي رسيدن به اهداف و شرايط گفتگو و مذاكره و همچنين تصميم گيري در سطح خرد بر اساس عقلانيت ارتباطي، دلالت هاي مهمي در نظريه عمل رايزنانه شواب داشته اند.