چالش در آموزش محتوايي روش شناسي كيفي در مطالعات شهرسازي «از تحليل كيفيت ها تا اعتمادپذيري يافته ها»

با توجه به ماهيتِ كيفي پديده هاي مداخله گر در محيط شهري، بدون ترديد روش هاي كيفي مي توانند در مطالعات شهرسازي كاربرد موجهي داشته باشند. باوجود همه نقاط قوتي كه روش تحقيق كيفي در پژوهش هاي محيطي به خصوص مطالعات شهري دارد، اعتبار و پايايي اين روش در اغلب مطالعات شهرسازي مورد غفلت پژوهشگران قرار گرفته، درنتيجه يافته هاي پژوهش كه منجر به اجراي برنامه ها و طرح هاي توسعه شهري شده با ضعف هاي اساسي روبه رو مي شود. با توجه به ويژگي ها، روش ها و فرايند پژوهش هاي كيفي، اين پرسش مطرح مي شود كه «جايگاه اعتبار و پايايي در يافته هاي حاصل از پژوهش هاي كيفي در بستر مطالعات شهرسازي چيست؟ چالش هاي آموزشي و در مقابل، رويكردهاي پاسخ ده كدامند؟» تحقيق حاضر با رويكرد تحليلي و با تاكيد بر دو بُعد آموزشي و پژوهشيِ روش تحقيق، به تحليل پايايي پژوهش هاي كيفي در مطالعات مهندسي شهرسازي مي پردازد. بررسي هاي تحقيق حاضر نشان مي دهد، چالش هاي اساسي در پايايي پژوهش هاي كيفي در مطالعات شهري را مي توان در سه دسته كلي؛ چالش هاي آغازين پژوهش، چالش هاي تحليل پژوهش و چالش هاي پاياني پژوهش تقسيم بندي كرد. در ادامه با هدف تقويت بُعد آموزشي و پژوهشي روش تحقيق از يك سو و رفع چالش هاي مذكور از سوي ديگر، بر رويكردهايي مانند «بهبود آموزشِ روش شناسي در شهرسازي، آموزش پژوهش محور مدل ها و نرم افزارهاي كمي و ارائه يافته هايي مفهومي و كاربردي» تاكيد مي شود.