بهبود مديريت موثر عدم قطعيت در تصميم گيري هاي نظامي با استفاده از عامل هاي شناختي، دسته بندي براساس قوانين وابستگي فازي و انتخاب ژنتيكي قوانين

تصمیم گیری یكی از مهمترین موضوعات مورد بررسی در تحقیقات نظامی بشمار می رود. یكی از چالش های موجود در این بحث وجود عدم قطعیت در محیط های جنگی می باشد كه تاثیرات مخربی بر كیفیت و دقت تصمیم گیری می گذارد. در مقاله هروی و همكارانش، چاپ شده در سال 2193 ، بكارگیری تركیبی از دو موضوع عامل های شناختی و دسته بندی براساس قوانین وابستگی فازی به عنوان زمینه های موثر و پركاربرد، توانسته بود تا حدودی این مسئله را كمرنگ كرده و سعی در كاهش عدم قطعیت داشته باشد. ولی هم چنان در شرایط حساس و بحرانی، نیاز به سرعت عمل بیشتر با حذف قوانین نامعتبر و ناكارای استخراج شده در اتخاذ تصمیمهای موثرتر قابل انكار نیست. هدف این مقاله، بهره گیری از ظرفیت های الگوریتم ژنتیك در انتخاب قوانین واقعبینانهتر به عنوان یك روش فراابتكاری در تكمیل روش قبلی بصورت تركیبی، برای كاهش هرچه بیشتر عدم قطعیت در تصمیم گیری ها می باشد. نتایج تجربی بدست آمده در مقایسه با روش پیشین، به روشنی نشان می دهد كه این تركیب علاوهبر مزیتهای روش قبل، بدلیل كاهش هرچه بیشتر قوانین تولید شده برای اتخاذ تصمیم، قابل فهم تر، دقیقتر و ریسك پذیری عاقلانه تری دارد.