الگوي كارسنجي و زمان سنجي براي بهبود عملكرد مستمر در مشاغل اداري ناجا

نيروي انتظامي به مثابه سازماني انسان محور و موثر در سطح جامعه مطرح است. اين سازمان به منظور افزايش رضايتمندي جامعه و اثربخش شدن خدمات بايد، متناسب با محيط، فرايند كاري خود را تغيير دهد و آن را بهبود بخشد. از طرفي كارسنجي و زمان سنجي زمينه مناسب براي كشف نقاط قوت و زمينه هاي بهبود فرايند را ايجاد و با تعيين برنامه هاي اجرايي به تعالي و بهبود در سازمان كمك مي كند. در اين مقاله به دنبال معرفي الگوي كارسنجي و زمان سنجي به منظور بهبود عملكرد در مشاغل اداري ناجا هستيم. پس نوع پژوهش كاربردي است. براي گردآوري داده هاي پژوهش از تلفيق مطالعه اسنادي و بررسي ميداني استفاده مي شود. بنابراين اين پژوهش پژوهشي كمي و كيفي است. براي بررسي پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده گرديد. پنجاه نفر انتخاب شدند و از اين افراد 43 پرسش نامه تكميل شده به ميزان 91/0 به دست آمد كه نشان دهنده سطحي مطلوب از پايايي است. پس از بررسي مباني تحقيق و نيز مصاحبه با افراد خبره، الگوي كارسنجي و زمان سنجي هشت مرحله اي به طور حلقوي عرضه شد. براي تثبيت الگو سه موقعيت شغلي از معاونت نيروي انساني به دليل ازدحام و همچنين حجم كاري زياد به مثابه نمونه انتخاب شد. اين سه موقعيت شامل هفت نفر بود و نوزده فرايند را اين هفت نفر انجام مي دادند. تحليل و بررسي اين مشاغل نشان داد كه، در صورت استانداردسازي فرايند كاري و نيز حذف دوباره كاري، متوسط بي كاري غير مجاز به ازاي هر فرد حداقل 6600 دقيقه در ماه مي شود. بنابراين اين مشاغل، براي اجراي ماموريت، نيازي به نيروي انساني جديد ندارند.