مبناي متن محورانه علامه مجلسي در انتخاب مصادر و احاديث بحار الانوار با تاكيد بر احاديث ناظر بر امامت

در ميان جوامع حديثي شيعه، بحار الانوار به دليل جامعيتِ بيشترِ موضوعات، منابع و احاديث آن و حضور علمي مولفش، علامه محمد باقر مجلسي، اهميت بيشتري يافته است. مطالعه بحار الانوار و توضيحات علامه مجلسي بيان گر رفتار گزينشي وي در مواجهه با مصادر و احاديث است. وي به پيروي از دانشوران حديث محورِ پيش از خود، در اعتبار سنجي احاديث به قراين متني بيش از قراين سندي ارج مي نهاده است.اين پژوهش با روش توصيفي تحليلي بر مجلد هفتم بحار الانوار، احاديث ناظر بر امامت، نشان مي دهد كه علامه مجلسي علاوه بر متن محوري، در انتخاب احاديث، بيشتر از منابع اصيل و متقدم شيعه و داراي احاديث مسند، بهره مي برده است. روش وي در بيشتر موارد، استفاده مجموعه اي از احاديث يك باب از منبع خاص به منظور تكميل خانواده حديث در يك موضوع بوده است، ولي دليل ترجيح يك مصدر بر منبع ديگر در برخي موارد مشخص نيست.