تحليل زبان گزاره هاي حاكي از علائم حتمي ظهور

زبان دين به عنوان يكي از مهم ترين شاخه هاي پژوهشي فلسفه دين، پرسش هاي گوناگوني را درباره آموزه هاي ديني و متوني كه بيان گر آن آموزه ها هستند، مطرح مي سازد. در اين نوشتار، دو پرسش از مباحث زبان دين در عرصه گزاره هاي حاكي از علائم ظهور، مورد توجه قرار گرفته است: 1. آيا گزاره هاي حاكي از علائم ظهور، معنادار هستند يا خير؟ 2. آيا زبان گزاره هاي حاكي از علائم ظهور، معنايي شناختي دارند يا غيرشناختي؟ در پاسخ به پرسش اول، گزاره هاي حاكي از علائم ظهور، معنادار دانسته شده‏اند؛ و در پاسخ به پرسش دوم، گزاره هاي حاكي از علائم ظهور، شناختي تفسير گرديده‏اند.