اثر وزن شروع پروار بر عملكرد رشد، مصرف و بازده خوراك بره هاي نر شال

اين پژوهش به منظور بررسي اثرات وزن شروع پروار بر مصرف خوراك، عملكرد رشد و بازده بره‌هاي نر پرواري در قالب يك طرح كاملاً تصادفي اجرا گرديد. تعداد 48 رأس بره‌ي نر نژاد شال با ميانگين سني 24 ± 119/3 روز و ميانگين وزن 4 ± 26/4 كيلوگرم به چهار گروه وزني متفاوت، شامل: گروه اول، وزن زنده بين 18 تا 22 كيلوگرم؛ گروه دوم، بيش‌تراز 22 كيلوگرم تا 26 كيلوگرم؛ گروه سوم، بيش‌تر از 26 كيلوگرم تا 30 كيلوگرم و گروه چهارم، بيش‌تر از 30 كيلوگرم تقسيم شده و به مدت 84 روز در باكس‌هاي انفرادي با يك جيره مشابه از نظر انرژي و پروتئين تغذيه شدند. براساس نتايج به دست آمده، ميانگين افزايش وزن روزانه گروه‌هاي آزمايشي يك، دو و سه به ترتيب 245، 240 و 233 گرم، بيش‌تر از گروه چهار (202 گرم) بود (0/07=P). بيش-ترين ميزان مصرف ماده خشك، ماده آلي، پروتئين خام و انرژي قابل متابوليسم در بره‌هاي گروه سوم و چهارم، و كم‌ترين مقدار آن‌ها در بره‌هاي گروه اول مشاهده شد (P<0/05) . اختلاف ميانگين ضريب تبديل خوراك در بره‌هاي گروه اول و دوم (به ترتيب 5/27 و 5/7) با بره‌هاي گروه سوم و چهارم (به ترتيب 6/14 و 7/29) از نظر آماري معني‌دار بود (P<0/05) . در مجموع مي‌توان چنين نتيجه‌گيري نمود كه عملكرد پروار بره‌هاي نر شال با وزن شروع پروار 18 تا 26 كيلوگرم بهتر از بره‌هاي با وزن بالاتر مي‌باشد.