رابطه مهارت ها و صلاحيت هاي به كارگيري فن آوري اطلاعات و ارتباطات با توانمندسازي روان شناختي كاركنان

پژوهش حاضر، با هدف تعيين رابطه مهارت ها و صلاحيت هاي به كارگيري فن آوري اطلاعات و ارتباطات و توانمندسازي روانشناختي انجام گرفت. اين تحقيق، از لحاظ هدف ، كاربردي و از نظر روش، از نوع همبستگي است. جامعه آماري، كليه كاركنان داراي مدرك فوق ديپلم و بالاتر اداره كل ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري شهر اصفهان مي باشند كه تعداد آنها در سال 1393 مشتمل بر 165 نفر بود. از بين افراد مذكور، با روش نمونه گيري طبقه اي متناسب با حجم جامعه و با استفاده از فرمول كو كران، 103 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده ها، پرسش نامه محقق ساخته مهارت ها و صلاحيت هاي به كارگيري فن آوري اطلاعات و ارتباطات با پايايي 85/ 0 و پرسش نامه استاندارد توانمندسازي روانشناختي آسپريتزر (1996) با پايايي 0/81 ، مورد استفاده قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده ها به كمك روش هاي آمار استنباطي شامل، ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تحليل واريانس چند راهه از طريق نرم افزار SPSS انجام شد. نتايج به دست آماده نشان داد كه بين مهارت ها و صلاحيت هاي به كارگيري فن آوري اطلاعات و ارتباطات و توانمندسازي روان شناختي كاركنان رابطه معناداري وجود داشت (P<0/01 r=0/269) هم چنين، بين بعد مهارت هاي عمومي با توانمند سازي روان شناختي (r=0/247 P<0/05)، بين بعد مهارت هاي تخصصي با توانمندسازي روان شناختي .r=0/195 P<0/05))، صلاحيت هاي شناختي با توانمندسازي روان شناختي (r=0/283 P<0/01)صلاحيت هاي عملكردي با توانمناسازي روان شناختي (r=0/253 P<0/05)رابطه معناداري وجود داشت. اما، بين بعد صلاحيت هاي عاطفي با توانمندسازي روان شناختي (r=0/052 P<0/05) رابطه معتاداري مشاهده نشد.