ارايه مدلي به منظور ارتقاء سرمايه اجتماعي اعضاي هيات علمي با تاكيد بر نظام آموزش از دور

اين پژوهش به منظور ارايه مدلي مناسب جهت ارتقاء سرمايه اجتماعي اعضاي هيأت علمي در نظام آموزشي از دور انجام گرفت. روش پژوهش، كمي و توصيفي - همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش را كليه اعضاي هيأت علمي دانشگاه پيام نور كشور تشكيل دادند. روش نمونه گيري از نوع خوشه اي چند مرحله اي با توزيع نسبتي بود. حجم نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان 280 نفر تعيين شد. جهت جمع آوري داده ها از دو پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد. پرسش نامه اول براي سنجش مؤلفه هاي اثر گذار بر روي كيفيت نظام آموزش از دور و پرسش نامه دوم براي اندازه گيري سرمايه اجتماعي تدوين گرديد. روايي محتوايي پرسش نامه ها را صاحب نظران. تأييد كردند و برآورد. تحليل عاملي نيز نشان داد كه روايي سازه عامل هاي استخراج شده در هر دو پرسش نامه مطلوب مي باشد. پايايي پرسش نامه ها با استفاده از آلفاي كرونباخ به ترتيب 0/87 و 0/95 برآورد گرديد. براي تحليل داده ها، علاوه بر آمار توصيفي، از آمار استنباطي (رگرسيون سلسله مراتبي و معادله ساختاري) استفاده گرديد. نتايج به دست آمده از رگرسيون سلسله مراتبي نشان داد كه در سطح اول از بين عوامل زمينه اي، بيشترين اثر روي سرمايه اجتماعي، مربوط به سواد فرهنگي خانواده 0/48 و در سطح دوم، از بين عوامل سازماني، بيشترين اثر به ترتيب مربوط به متغيرهاي كار كرد آموزشي 0/58 و فضاي ارتباطي 0/52 و كمترين ميزان، مربوط به متغير فن آوري الكترونيكي 0/34 است. همچنين، نتايج به دست آماده از معادلات ساختاري، مناسب بودن مدل طراحي شده با داده ها را مورد تأييد قرار داد.