مقايسه اختلالات اسكلتي- عضلاني گردن و كمربند شانه كاربران رايانه مرد با و بدون فعاليت جسماني

هدف از اين تحقيق بررسي وضعيت عضلاني – اسكلتي ناحيه گردن و كمربند شانه­اي در كارمندان مرد كاربر رايانه با و بدون فعاليت جسماني بود. به ان منظور 120 نفر از كارمندان مرد به صورت خوشه اي انتخاب شدند. سپس به دو گروه (گروه اول داراي فعاليت جسماني و گروه دوم بدون فعاليت جسماني) تقسيم شدند. آنگاه وضعيت اسكلتي- عضلاني ناحيه گردن وكمربند شانه نمونه­ها براساس پرسشنامه استاندارد نورديك ارزيابي شد. پژوهش حاضر توصيفي از نوع رابطه اي – مقايسه اي با ماهيت كاربردي است. اطلاعات خام به دست آمده با استفاده از نرم­افزار SPSS نسخه 21 و بهره­گيري از آمار توصيفي و آزمون خي دو (05/0α≤) تجزيه وتحليل شد. نتايج آزمون ها نشان داد كه اختلاف معناداري بين وضعيت اسكلتي – عضلاني ناحيه گردن و كمربند شانه دو گروه وجود دارد (p=0.001) و گروه داراي فعاليت جسماني از وضعيت بهتري برخوردار بودند. از آنجا كه احتمالاً فعاليت بدني و آمادگي جسماني، شيوع اختلالات اسكلتي – عضلاني را كاهش مي دهد، آموزش و اجراي تمرينات ورزشي منظم در اين افراد مي تواند در پيشگيري از اختلالات مزمن اسكلتي – عضلاني ناحيه گردن و كمربند شانه موثر واقع شود و از هزينه هاي هنگفت ناشي از آن جلوگيري كند.