شكل دهي سبك زندگي و دين پذيري كودكان

پژوهش حاضر با هدف بررسي ظرفيت هاي والدين براي شكل دهي سبك زندگي فرزندان پيش دبستاني و ظرفيت هاي كودك براي دين پذيري آنها انجام شده و مكانيزم هاي رسيدن به اين هدف از متون ديني و روانشناسي، مورد بررسي قرار گرفته است. به منظور دستيابي به اين هدف، اطلاعات لازم با مطالعات كتابخانه اي گردآوري شده و مفاهيم به دست آمده با روش مفهومي و نظري و با استفاده از روش شناسي مطالعه متون ديني تحليل گرديد. از جمله مهم ترين نتايج اين پژوهش عبارتند از: بعد عاطفي در موضوعات ديني بايد مورد توجه قرار گيرد؛ از نقش بازي و ظرفيت هاي آن در تربيت و آموزش كودك نبايد غاقل شد؛ يادگيري مشاهده اي كه اصلي ترين نوع يادگيري كودكان است، بايد در شكل دهي سبك زندگي كودكان مورد استفاده قرار گيرد و ظرفيت حافظه كودك كه سرمايه اي براي زندگي آينده اوست بايد مورد توجه قرار گرفته و آن را محتوا دهي كرد.