مديريت منظر بافت هاي فرسوده شهري معاصر با تاكيد بر سازمان فضايي و بصري

مقدمه و هدف پژوهش: تاثير سازمان فضايي و بصري به واسطه نقش پر رنگي كه در مديريت منظر شهري و ادراك محيطي بازي مي كند در آسيب شناسي و ساماندهي منظر شهري بافت هاي فرسوده قابل تأمل است. اين نوشتار با هدف ايجاد منظر ذهني مطلوب و به منظور تعديل نگاه منفي نسبت به بافت هاي فرسوده معاصر و بخشيدن حيات و سرزندگي اقتصادي و اجتماعي به اين بافت ها به بررسي نقش سازمان فضايي و بصري پرداخته است. روش پژوهش: مقاله حاضر با استفاده از روش تحليلي– توصيفي و با مرور ادبيات موجود منظر شهري به بررسي نقش سازمان فضايي و بصري در ايجاد منظر ذهني به عنوان ابزاري جهت كنترل و مديريت منظر شهري پرداخته و سپس با استفاده از نمونه موردي محله خاك سفيد به عنوان بافت فرسوده معاصر، ابزار معرفي شده را به صورت عملي مورد استفاده قرار داده است يافته‌ها: يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه به كارگيري سازمان فضايي و بصري در اين محدوده منجر به ارتقا كيفيت هاي زيبايي شناسانه و هويت بخشي به سايت، خوانا كردن بافت از منظر عيني و ذهني و ايجاد انعطاف پذيري در كالبد و عملكرد مي‌شود. نتيجه گيري: سازمان فضايي و بصري به عنوان ابزارهاي ايجاد تصوير ذهني از مكان، تأثير مهمي در نظم دهي به عناصر فيزيكي و متافيزيكي محيط دارد. تاثير سازمان فضايي و بصري به واسطه نقش پر رنگي كه در مديريت منظر شهري و ادراك محيطي بازي مي‌كند در آسيب شناسي و ساماندهي منظر شهري بافت هاي فرسوده قابل تأمل است.