بررسي تاثير تنش آبي شديد بر برخي ويژگي هاي دانهال هاي مركبات

با توجه به پرورش مركبات در اقليم هاي گرمسيري و نيمه­گرمسيري كه اغلب در معرض خشكي قرار مي گيرند پژوهشي براي بررسي پاسخ برخي از پايه هاي بذري مركبات به خشكي، به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كامل تصادفي با سه تكرار و دو دانهال در هر واحد آزمايشي در شرايط گلخانه انجام شد. عامل اول شامل پنج پايه مختلف مركبات و عامل دوم تيمار هاي آبياري شامل آبياري بهينه (حفظ رطوبت بستر در حد ظرفيت گلداني) و تنش شديد (قطع آبياري به مدت شش هفته) بودند. نتايج نشان داد در شرايط تنش خشكي، تركيب هاي بيوشيميايي شامل پرولين، قند محلول، مالون دي آلدئيد و كاروتنوئيد در بيشتر پايه ها افزايش و ميزان سبزينه (كلروفيل) a، b و كل كاهش يافت. همچنين در شرايط خشكي بيشترين تجمع پرولين در بكرايي، بيشترين ميزان قند محلول در نارنج و كمترين ميزان تجمع پرولين و قند محلول در پايه ليموترش مكزيكي (مكزيكن لايم) مشاهده شد. اثر متقابل تيمارهاي آبياري و پايه بر ميزان تجمع مالون دي آلدئيد معني دار نشد. ميزان كاهش سبزينه a، سبزينه b و كل در راف لمون بيشتر از ديگر پايه ها و ميزان كاهش سبزينه a در نارنج و سبزينه b و كل در ماكروفيلا كمتر بود. همچنين ميزان افزايش كاروتنوئيد در نارنج بيشتر و در ليموترش مكزيكي كمتر بود. لذا مي توان گفت نارنج با افزايش قندهاي محلول و كاروتنوئيد به خشكي واكنش نشان داده و تحمل بيشتري نسبت به ديگر پايه ها دارد.