مطالعه عوامل مرتبط با گرايش نوجوانان به فرار از خانه

اين مقاله، حاصل پژوهشي است كه با هدف بررسي ميزان گرايش نوجوانان به فرار از خانه با رويكردي كمي، به انجام رسيد. پس از بررسي پژوهش ها و نظريه هاي موجود، چارچوب نظري تحقيق با تاكيد بر نظريه هاي كنترل اجتماعي و آنومي، تدوين شد. نمونه تحقيق شامل 597 نفر از نوجوانان 19ـ13 ساله شهر شيراز مي باشد. نتايج حاكي از آن است كه متغيرهاي جنسيت، دلبستگي به خانواده، دلبستگي به دوستان، تعهد مذهبي، نابساماني خانواده، گسيختگي خانواده و استفاده از رسانه ها با ميزان گرايش جوانان به فرار از خانه رابطه معنا داري وجود دارد. نتايج آزمون رگرسيون چند متغيره نيز نشان داد، متغير نابساماني خانواده، مهم ترين متغير مرتبط با گرايش نوجوانان به فرار از خانه است. در آزمون نهايي متغيرهاي نابساماني خانواده، تعهد مذهبي، استفاده از رسانه ها، دلبستگي به دوستان و گسيختگي خانواده وارد مدل رگرسيون شده و در مجموع 42 درصد از تغييرات متغير وابسته را توضيح دادند.