كاربست توحيد ربوبي در تربيت انسان از منظر قرآن

اصلي ترين هدف خداوند از نزول قرآن، تربيت انسان است و اساسي ترين آموزه در اين مسير «توحيد ربوبي» است. هدف اين پژوهش، ترسيم فرآيند تربيت انسان بر مبناي توحيد ربوبي در سه مرحله است. مرحله نخست، جهت دهي به مقوله «اتخاذ رب» است كه با ابتنايي بر انگاره «شعور فطري انسان نسبت به خالقيت» و «برقراري پيوند آن با ربوبيت» صورت ميگيرد. مرحله دوم، شكل گيري شاكله شخصيتي انسان بر مبناي عبوديت است، كه از رهگذر «انديشه ورزي نسبت به رابطه تلازمي ربوبيت با الوهيت» و «اعتلاي مبدا گرايشي اتخاذرب، يعني جلب منافع و دفع مضار بر مبناي حبت عبودي» تحقق مييابد. مرحله سوم، ناظر به هدف غايي تربيت، يعني مشاهده عدم استقلال عالم هستي و بازگشت تمامي تدابير به رب العالمين است كه از رهگذر قوت بخشي به معرفت ربوبي حاصل ميشود. در اين مقاله سعي بر آن است تا كاربست توحيد ربوبي در هر كدام از اين مراحل مورد كنكاش قرار گرفته و الگويي از آن استخراج شود.