رابطه‌ دلبستگي به مادر و عملكرد تحصيلي: نقش واسطه‌اي انگيزش تحصيلي

پژوهش حاضر در چارچوب روش همبستگی و با هدف تعیین نقش واسطه‌ای انگیزش تحصیلی در رابطه‌ بین دلبستگی به مادر و عملكرد تحصیلی 303 دانش‌آموز سال سوم تجربی (134پسر و 169دختر) دبیرستانهای شهر تهران انجام شده است. شركت­ كنندگان مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS) (والرند و بیسونت، 1992) و سیاهه دلبستگی به والدین و همسالان (IPPA) (آرمسدن و گرینبرگ، 1987) را تكمیل كردند و عملكرد تحصیلی آنان از روی معدل نمره ­های دروس فیزیك، شیمی و زیست ­شناسی در امتحانات نهایی محاسبه شد. روایی و اعتبار ابزارهای پژوهش به ترتیب با روش تحلیل عاملی تاییدی و ضریب آلفای كرونباخ به دست آمده است. داده‌ها از طریق مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل گردیده اند. یافته‌ها حاكی از برازش مطلوب مدل مورد نظر بودند و نشان دادند كه دلبستگی به مادر و انگیزش تحصیلی 33 درصد از تغییرات عملكرد تحصیلی را تبیین می­كنند. همچنین دلبستگی به مادر 36 درصد از تغییرات انگیزش تحصیلی را پیش‌بینی كرده است. بر این اساس می­توان نتیجه گرفت دلبستگی به مادر در انگیزش تحصیلی دانش ­آموزان و در نتیجه بهبود عملكرد تحصیلی آنان موثر است.