تطبيق سياست آرماني امير مومنان عليه السلام بر ضوابط فقهي

ازآنجاكه جمهوري اسلامي ايران مبتني بر ارزش هاي اسلامي است، قوانين حكومتي بايد بر اساس ضوابط شرعي و بر مبناي سيره معصومان عليهم السلام تدوين شوند. يكي از منابع اصلي براي الگوبرداري، سيره حكومتي امير مومنان عليه السلام مي باشد، مطالعه سيره حكومتي ايشان، نشان مي دهد كه حضرت به هيچ وجه حاضر به ناديده گرفتن ايده آل ها، احكام و قوانين شريعت نبوده اند، حتي اگر منجر به تضعيف قدرت و حكومت شود. اما تتبع در ابواب فقهي مثل «باب تزاحم» يا «احكام ثانويه»، نشان مي دهد كه طبق ضوابط شناخته شده فقهي، گاهي براي حفظ حكومت، ترك يك حكم شرعي، مجاز، قلمداد مي شود. با توجه به اين نكته، رفتار آرماني امير مومنان عليه السلام، با ضوابط فقهي چگونه قابل توجيه است. هدف اين مقاله، اين است كه با بررسي تك تك اين نمونه ها نشان دهد كه رفتارهاي حضرت تعارضي با ضوابط فقهي نداشته و بر همان اساس، قابل تحليل مي باشد.