رابطه سواد فن آوري اطلاعات و ارتباطات با خودكارآمدي رايانه اي در آموزگاران مدارس استثنا يي

زمينه: استفاده از فن آوري اطلاعات و ارتباطات در فرآيند ياددهي- يادگيري تاثيرگذار است. براي استفاده بهينه از فناوري اطلاعات و ارتباطات بايد عوامل مرتبط با آن بررسي شود. هدف اين پژوهش بررسي رابطه سواد فناوري اطلاعات و ارتباطات با خودكارآمدي رايانه اي در آموزگاران مدارس استثنايي شهر بيرجند بود. روش: جامعه اين پژوهش شامل همه آموزگاران مدارس استثنايي مشغول به كار در سال تحصيلي 94-1393 در شهر بيرجند بود(89نفر). 73نفر (59زن و 14مرد) به عنوان نمونه با روش تصادفي طبقه اي انتخاب شد. براي گردآوري داده ها از پرسش نامه سواد فن آوري اطلاعات و ارتباطات زارع مقدم و خودكارآمدي رايانه اي مورفي و همكاران استفاده شد. داده هاي آماري با آزمون هاي آماري تي تك نمونه اي، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون بررسي شد. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه ميانگين خودكارآمدي بيشتر از ميانگين آزمون (01/0P<) و ميانگين سواد فن آوري اطلاعات و ارتباطات كمتر از ميانگين آزمون بود (01/0P<)، سواد فن آوري اطلاعات و ارتباطات با خودكارآمدي رايانه اي در كل (731/0=r)، در مردان (557/0=r) و در زنان (752/0=r) همبستگي معناداري داشت (001/0P<). زير مقياس شرح دادن از سواد فن آوري اطلاعات و ارتباطات به شكل معني داري متغير خودكارآمدي رايانه اي را پيش بيني كرد (01/0P<). نتيجه گيري: بنابراين به نظر مي رسد هرچقدر فرد، مهارت و دانش بيشتري درزمينه سواد فن آوري اطلاعات و ارتباطات پيدا كند، ديدگاه بهتري نسبت به توانايي خود در استفاده از رايانه داشته و درمجموع خودكارآمدي رايانه اي بالاتري خواهد داشت كه مي تواند به استفاده بيشتر از فن آوري اطلاعات و ارتباطات در فرآيند ياددهي-يادگيري منجر شود.