بررسي شيوع اينتگرون هاي كلاس I، II و III در ايزوله هاي مقاوم به آنتي بيوتيك آسينتوباكتر بوماني جداسازي شده از بيمارن بستري در مراكز درماني شهركرد

سابقه و هدف: اسينتوباكتر بوماني يكي از كوكوباسيل­ هاي فرصت طلب و گرم منفي است. اين پاتوژن فرصت طلب در سراسر جهان، به­ خصوص در بخش مراقبت­ هاي ويژه عفونت ­زايي گسترده ­اي دارد. با توجه به افزايش الگوي مقاومت آنتي ­بيوتيكي، مطالعه حاضر جهت رديابي اينتگرون­ هاي كلاس I، II و III در ايزوله­ هاي اسينتوباكتر بوماني جداسازي شده از مراكز درماني شهركرد انجام گرفته است. مواد و روش­ ها: در اين مطالعه مقطعي توصيفي 100 ايزوله اسينتوباكتر بوماني از بيماران بستري در بخش ­هاي مختلف بيمارستان­ ها و مراكز درماني شهركرد در نيمه اول سال 1394 جداسازي شده و الگوي مقاومت آنتي ­بيوتيكي تمامي آنها به روش انتشار ديسك تعيين گرديد. حضور ژن­ هاي كد كننده اينتگرون­ هاي كلاس I، II و III با استفاده از روش PCR M- مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: از بين 100 ايزوله اسينتوباكتر بوماني مورد بررسي، بيش­ترين مقاومت به آنتي ­بيوتيك سفپيم با فراواني 89 درصد، سيپرو­فلو­كساسين با فراواني 95/4 درصد و سفتازيديم 91/3 درصد و كم­ترين مقاومت به آنتي ­بيوتيك­ هاي كلرامفنيكل 3/7 درصد و نيترو­فورانتوئين 2/9 درصد مشاهده شد. فراواني اينتگرون­ هاي كلاس 1، 2 و 3 به ­ترتيب 100، 44 و 3 درصد بود. نتيجه ­گيري: شيوع بالاي اينتگرون­ ها در ميان سويه­ هاي اسينتوباكتر بوماني نشان­ دهنده نقش ويژه آنها در اكتساب مقاومت آنتي­بيوتيكي چندگانه توسط اين ايزوله­ ها مي ­باشد. لذا، اعمال اقدامات پيشگيرانه جهت جلوگيري از مصرف خودسرانه آنتي­بيوتيك­ ها ضروري است.