بررسي تأثير آموزش مبتني بر الگوي اعتقاد بهداشتي بر تبعيت از رژيم غذايي در زنان باردار مبتلا به ديابت بارداري

مقدمه و هدف: ديابت يكي از شايعترين اختلالات متابوليكي و شايع ترين عارضه پزشكي در بارداري است. ديابت بارداري عوارضي از جمله ماكروزومي، ناهنجاري هاي جنيني، آسيب هاي زايماني، وضع حمل زودرس، مرگ جنين با علت نامشخص و مشكلات بعد تولد را به دنبال دارد. ديابت، درمان پذير نيست اما مي توان آن را كنترل كرد. رژيم غذايي نخستين گام در كنترل و درمان بيماران ديابتي است. هدف از مطالعه حاضر تعيين تأثير آموزش مبتني بر الگوي اعتقاد بهداشتي بر تبعيت از رژيم غذايي در زنان باردار مبتلا به ديابت بارداري بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر، مطالعه‌اي نيمه تجربي بود كه بر روي70 نفر از زنان باردار مبتلا به ديابت بارداري در سال 1394 انجام شد. نمونه ها به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه شاهد و آزمون تقسيم شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود كه در دو نوبت قبل و بعد از مداخله تكميل گرديد و داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: در گروه مداخله ميانگين نمرات آگاهي و اجزاي مدل اعتقاد بهداشتي بعد از مداخله آموزشي افزايش معناداري يافتند (001/0>P). همچنين ميانگين نمره عملكرد، پس از آموزش به طور معني داري افزايش يافت (001/0>P). بحث و نتيجه گيري: اين مدل با افزايش درك زنان از عوامل خطر و منفعت حاصل از تغيير رفتار، موجبات رفع موانع را پديد آورده و عملكرد اين گروه از مادران را در مورد تغذيه خود بهبود مي بخشد.