بررسي اثر ضرايب شكست موج و زبري بستر روي الگوي انتشار امواج ناشي از باد در نواحي نزديك ساحل(مطالعه موردي بندرلنگه)

امواج ازجمله پارامترهای مهم در طراحی سازه‌های ساحلی و دریایی محسوب می‌شوند. برای طراحی این قبیل سازه‌ها نیاز به شناخت و تعیین موج طرح سازه می‌باشد. یكی از پارامترهای مهم و اثرگذار بر الگوی انتشار امواج و همچنین موج طرح سازه، ضرایب واسنجی می‌باشد. تعیین مقادیر مناسب برای این ضرایب بسیار حیاتی و مهم می‌باشد. هدف از این تحقیق بررسی میزان زبری بستر و ضریب شكست موج بر روی الگوی انتشار امواج ناشی از باد و همچنین میزان موج طرح برای دوره‌ بازگشت‌های مختلف می‌باشد. با توجه تجربیات حاصل از پروژه­های مطالعاتی و تحقیقاتی انجام‌شده در زمینه مدل‌سازی و برآورد اقلیم موج در سواحل كشور، مدل ریاضی مورداستفاده در این تحقیقات برای مدل‌سازی مشخصه‌های امواج، مدل طیفی موج از بسته نرم‌افزاری مایك 21 می­باشد. اطلاعات موج ورودی شامل ارتفاع، زمان تناوب غالب و جهت متوسط به‌صورت سری زمانی در مرزهای باز استفاده شده است كه اطلاعات موردنیاز از پروژه مدل سازی امواج آبهای ایران اخذ شده است. با توجه به اهمیت مدل‌سازی امواج و پیش‌بینی امواج طراحی در منطقه استراتژیك خلیج‌فارس و همچنین با درنظر داشتن اهمیت بندرهای جنوبی كشورمان، بندرلنگه و محدوده مجاور آن برای مدل‌سازی انتشار امواج در نظر گرفته‌شده تا نحوه انتشار امواج و همچنین اثر ضرایب شكست موج و زبری بستر بر امواج به دست آید. نتایج تحقیق حاضر نشان داد كه تغییرات ضریب زبری بستر بر تفرق امواج و الگوی انتشار امواج، محسوس‌تر و چشمگیرتر از ضریب شكست موج می‌باشد. تغییرات این ضریب می‌تواند نظم الگوی انتشار امواج مدل‌های محلی را برهم بریزد. زبری بستر اثر قابل‌توجهی بر كاهش و یا افزایش امواج طراحی دارد. اما مقادیر كوچك­تر ضرایب شكست موج ( كمتر از 8/0) می‌توانند منتج به اختلاف معنادار در مقادیر امواج طراحی گردند. بنابراین حساسیت مدل انتشار موج به ضریب زبری بستر بیش از ضریب شكست موج بوده و برای ایجاد تغییرات در مدل امواج و دستیابی به نتایج نزدیك به نتایج اندازه‌گیری میدانی توصیه می‌شود كه تغییرات ضریب زبری بستر بر مدل انتشار موج مطالعه گردد.