پيش بيني درازمدت متغيرهاي اقليمي در ساحل شمالي ايران با تاكيد بر عدم قطعيت مدل هاي اقليم جهاني

تغيير اقليم در دوره هاي آتي مي تواند تبعات منفي گوناگوني بر منابع آب، كشاورزي، محيط زيست، بهداشت، اقتصاد و... برجاي گذارد. هدف اين پژوهش، بررسي وضعيت اقليم آينده در ساحل شمالي ايران است. داده هاي مورد استفاده شامل داده هاي روزانه بارش، دماي بيشينه، دماي كمينه و ساعت آفتابي مربوط به 10 ايستگاه سينوپتيك حاشيه درياچه خزر و داده هاي ماهانه دما و بارش مدل هاي جفت شده جوي- اقيانوسي مي باشد. عدم قطعيت و عملكرد مدل هاي اقليم جهاني با استفاده از معيارهاي دقت براي دوره پايه (2000-1971) بررسي و اعتبارسنجي مدل مولد تصادفي داده هاي آب و هوايي با استفاده از آزمون هاي آماري كلموگراف- سميرنوف، Tو F در تمام ايستگاه ها ارزيابي گرديد. اقليم آينده منطقه خزري براساس مدل هاي Mpeh وNcccsm براي دوره هاي آماري 2030-2011 و 2065-2046 تحت سه سناريوي SRA1B،SRA2 وSRB1 پيش بيني شده است. نتايج حاصل از پيش بيني دما و بارش در منطقه خزري نشان داد كه روند دما در آينده افزايشي است و اين افزايش براي دماي حداقل بيشتر از دماي حداكثر مي باشد. بيشترين افزايش دما نسبت به دوره مشاهداتي، در دوره اول در ماه هاي سپتامبر، اكتبر و نوامبر (فصل پاييز) و در دوره دوم در ماه هاي ژولاي، اگوست و سپتامبر (فصل تابستان) مشاهده شده است. همچنين بررسي هاي فصلي و ماهانه بارش نشان مي دهد كه در منطقه خزري در دوره آتي بارش پاييزه افزايش و بيشترين بارش با يكماه تاخير نسبت به دوره كنوني در ماه نوامبر رخ خواهد داد. بارش در فصل زمستان بويژه در ماه فوريه نسبت به دوره مشاهداتي افزايش و در فصل تابستان 13 درصد و در بهار حدود 5 درصد كاهش خواهد يافت.