منشاء و فرآيند هاي موثر درتكوين آبكندهاي منطقه خور و بيابانك

منطقه خور و بيابانك واقع در ايران مركزي از جمله مناطقي است كه در معرض فرسايش خاك بوده وعلي رغم كمبود روان آب در منطقه شواهد متعددي از فرسايش آبكندي در منطقه ديده ميشود . اين اشكال از پيچيده ترين اشكال فرسايشي هستند كه طي چندين مرحله و در طول زمان، رشد وتحول يافته اند . گفته ميشود فرآيند هاي طبيعي و عوامل انساني در اين امر نقش موثري را ايفا مي كنند اما تكتونيك جنبا بعنوان يكي از عوامل مهم در ايجاد بخشي از آبكند ها در اين منطقه نقش اساسي داشته است و اين درحاليست كه در هيچيك از منابع داخلي وخارجي به اين عامل در تكوين اين پديده اشاره اي نشده است . بر اساس بررسي هاي بعمل آمده در اين پژوهش ميتوان مستندات لازم بر دخالت تكتونيك جنبا در ايجاد آبكند ها را ارائه واين عامل را بعنوان عاملي در ايجاد فرم هاي آشفته يا فرم هاي ناتعادلي منطقه معرفي نمود . به عبارت ديگر هدف اصلي اين مقاله طرح عامل تكتونيك جنبا به عنوان عامل اصلي در ايجاد آبكندهاي ارديب وتاكيد بر تنوع ژنز ابكند هاي منطقه مطالعاتي است .تجزيه و تحليل داده هاي اقليمي واندازه گيري هاي صحرائي از ابعاد آبكندها در قالب روش هاي تحليلي ضريب هيدروترمال و ضريب ws نشان ميدهد كه فرآيندهاي بوجود آورنده آبكند ها در سه منطقه خور، بياضه وارديب منشا اقليمي نداشته بيشتر ناشي ازتغيير سطوح اساس محلي ، تغيير سطح اساس آب در اثر پارگي آبگير محلي در بياضه و سرريز آن و بالاخره تغيير سطوح اساس محلي بواسطه تغييرات تكتونيك جنبا در ارديب بوده است .