ارزيابي تاثير غلظت‌هاي زير حدكشنده ديازينون و آندوسولفان بر پاسخ بويايي تاس‌ماهي ايراني (Acipenser persicus) انگشت‌قد با استفاده از محرك‌هاي بويايي

هدف بررسي حاضر يافتن تاثير غلظت هاي زير حدكشنده ديازينون و آندوسولفان (آفت كش هاي كشاورزي) بر پاسخ بويايي بچه تاس‌ماهيان ايراني (Acipenser persicus) انگشت‌قد بود. در اين مطالعه، محدوده وزني بچه ماهيان 97 گرم و دامنه طولي 1310 سانتي متر بود. براي مطالعه كمي و كيفي اثرات محيطي بر پاسخ‌هاي بويايي، از اسيدهاي آمينه گليسين و آلانين (با غلظت 001/0 مول بر ليتر به عنوان محرك بويايي)، عصاره دافني (شاهد مثبت) و آب معمولي (شاهد منفي) هر يك با پنج تكرار استفاده شد. پاسخ هاي بويايي بچه ماهيان در آب معمولي كارگاه و غلظت هاي زير حدكشنده 10LC و 50LC1/0 ديازينون و آندوسولفان بعد از 24، 48 و 96 ساعت نگهداري، مورد ارزيابي قرار گرفت. بر اساس نتايج، پاسخ هاي بويايي به محرك‌هاي بويايي در هر دو غلظت 10LC و 50LC1/0 ديازينون با افزايش غلظت و گذشت زمان نسبت به شاهد روند كاهشي نشان داد. غلظت 50LC1/0 آندوسولفان، موجب كاهش بيشتري در پاسخ بويايي نسبت به شاهد شد. اين نتايج پيشنهاد مي‌كنند كه عوامل محيطي بر پاسخ‌هاي بويايي در تاس‌ماهي ايراني موثر هستند.