امنيت اجتماعي از منظر فقه اسلامي و حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران

Societal Security from the Viewpoint of Islamic Jurisprudence and Islamic Republic of Iran Constitutional Law

زمينه و هدف: امنيت اجتماعي به عنوان يكي از حساس?ترين و مهم?ترين انواع امنيت، از عناصر اساسي حيات انسانهاست. تامين امنيت اجتماعي از وظايف مهم نظامي سياسي و دولت به حساب مي?آيد. حوزه و گستره امنيت اجتماعي، بستگي به تصويري دارد كه نظام سياسي از دولت و ساختار و هدف خود مي?دهد. بنابراين هدف پژوهش حاضر بررسي امنيت اجتماعي از منظر فقه اسلامي و حقوق اساسي است. روش? تحقيق: روش تحقيق پژوهش حاضر از نظر داده?ها، كيفي از نوع تحليل محتوا و از نظر اهداف،? كاربردي است. منابع داده?هاي پژوهش شامل كليه كتب مطرح? در زمينه قرآن، نهج?البلاغه، بحارالانوار، غررالحكم و دررالكلم، صحيفه نور، المنجد في اللغه، ايديولوژي رهبري و فرايند انقلاب اسلامي، قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، حقوق اساسي و نهادهاي سياسي جمهوري اسلامي ايران و فقه اسلامي است. نتايج تحقيق: نتايج تحقيق حاكي از آن است كه امنيت اجتماعي متاثر از فقه اسلامي است و در حوزه?هاي فرهنگي، اجتماعي نظامي و دفاعي براساس حقوق اساسي (قانون اساسي) تبيين مي?شود. همچنين نتايج نشان داد كه بين ديدگاه فقه اسلامي با حقوق اساسي درخصوص امنيت اجتماعي تفاوتي وجود ندارد.