مطالعه تطبيقي برنامه درسي آموزش كارآفريني در قلمرو رشته‌هاي كارشناسي علوم اجتماعي و رفتاري در دانشگاه تهران با دانشگاه‌هاي پيشرو جهان

هدف پژوهش حاضر مطالعه تطبيقي برنامه درسي آموزش كارآفريني در قلمرو رشته‌هاي كارشناسي علوم اجتماعي و رفتاري در دانشگاه تهران با دانشگاه‌هاي پيشرو جهان است. روش اين پژوهش تحليلي اسنادي با رويكرد تطبيقي است. جامعه آماري مورد نظر دانشگاه‌هاي پيشرو و موفق در عرصه آموزش كارآفريني با توجه به جديدترين رتبه‌بندي مؤسسه‌هاي معتبر جهاني است. نمونه مورد بررسي دانشگاه‌هاي پنسيلوانيا، مريلند، كاليفرنيا و هاروارد است، اين دانشگاه‌ها به صورت هدفمند با توجه به دسترسي به مدارك و اسناد موجود انتخاب شدند كه با برنامه درسي كارآفريني در قلمرو رشته‌هاي كارشناسي علوم    اجتماعي و رفتاري در دانشگاه تهران (كارآفريني، روان‌شناسي و علوم تربيتي، اقتصاد، جغرافيا، مديريت، تربيت بدني و علوم اجتماعي) مقايسه شدند. الگوي مورد استفاده روش توافق و تفاوت جان استوارت ميل است. در اين پژوهش شباهت‌ها و تفاوت‌هاي عناصر اصلي برنامه درسي كارآفريني (اهداف، محتوا، راهبردهاي ياددهي  يادگيري و ارزشيابي) در دانشگاه‌هاي مذكور به منظور بهبود برنامه درسي كتاب مباني آموزش كارآفريني در دانشگاه تهران بررسي و مقايسه شده است. نتايج اين پژوهش نشان داد برنامه درسي كتاب مباني آموزش كارآفريني دانشگاه تهران متفاوت از دانشگاه‌هاي مورد مطالعه است، و در دانشگاه‌هاي پيشرو عناصر برنامه درسي كارآفريني بر مبناي رويكرد شايستگي‌محور طراحي شده است، اين در صورتي است كه در دانشگاه تهران طراحي برنامه درسي بر مدل سنتي و موضوع‌محور مبتني است. در بخش عنصر هدف، برنامه درسي كارآفريني دانشگاه تهران بر يادگيري در سطح دانش و فهميدن تأكيد دارد، در عنصر محتوا برنامه درسي كارآفريني دانشگاه تهران همسو با اهداف در پي ايجاد دانش و آشنايي دانشجويان با يك سري مطالب نظري است. در عنصر راهبردهاي ياددهي  يادگيري دانشگاه تهران با توجه به مدل سنتي فرصت‌هاي مناسب براي فعاليت‌هاي يادگيري كارآفريني تدارك ديده نشده است، و در عنصر ارزشيابي بر روش‌هاي كمي و آزمون پايان ترم تأكيد دارد.