تحليل جامعه شناختي تاثيرات صنعت گردشگري بر توسعه منطقه اي استان گيلان (مورد مطالعه: شهرستان رشت)

اين پژوهش با اتخاذ ديدگاه و موضعي علمي نسبت به آثار گردشگري در دستيابي به توسعه مي تواند با شناخت پتانسيل صنعت گردشگري و موانع عمده در اين مسير، دستمايه علمي برنامه ريزان، مديران، سرمايه گذاران و مردم بومي منطقه قرار گيرد. جامعه مورد مطالعه در اين تحقيق شهروندان شهرستان رشت مي باشند كه تعداد آنها با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده 200 نفر است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه 24 عامل تاثير صنعت گردشگري بر توسعه منطقه اي با درجه تاثيرات متفاوت عبارتند از تغيير سبك زندگي، كمبود زيرساخت هاي گردشگري، ايجاد درآمد، نحوه مديريت گردشگري، بهبود مديريت ضايعات و پسماند، تغيير روابط شخصي، افزايش كيفيت زندگي، آثار زيست محيطي مانند آلودگي، ارتقاي كيفيت محيطي، اهميت دادن جامعه محلي به منابع طبيعي، جاذبه هاي فرهنگي، آميختگي فرهنگي، بهسازي محيط زيست و چشم اندازهاي طبيعي، معرفي جاذبه هاي انسان ساخت، آلودگي زيست محيطي، فعاليت تنش زاي گردشگران، زيرساخت هاي گردشگري، برداشت جامعه ميزبان، افزايش مشاركت مردم محلي، كمبود تسهيلات لازم براي گردشگري، ايجاد اشتغال و كارآفريني، معرفي فرهنگ هاي بومي و محلي و معرفي جاذبه هاي طبيعي. يافته هاي كيفي تحقيق، مدل سازي رگرسيون به روش كمي را تاييد كرد.