تأثير رهبري خدمتگزار بر انگيزش و عملكرد كاركنان

زمينه و هدف: رهبري خدمتگزارعبارت است از درك و عمل رهبر به گونه‌اي كه منافع ديگران را بر تمايل و علاقه شخصي خويش مرجح مي‌داند. در رابطه با تأثير رهبري خدمتگزار بر انگيزش و عملكرد كاركنان تحقيقات اندكي انجام شده است و ضرورت اين پژوهش در راستاي پر كردن بخشي از خلاء دانش موجود در اين حوزه در ايران كاملاً مشهود است. هدف اين پژوهش بررسي تأثير رهبري خدمتگزار بر انگيزش و عملكرد كاركنان سازمان هلال احمر آذربايجان شرقي مي‌باشد. روش پژوهش: روش پژوش از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ گردآوري داده‌ها، توصيفي – همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل كاركنان سازمان هلال احمر آذربايجان شرقي مي‌باشند و تعداد آن‌ها 150 نفر مي‌باشد كه با استفاده از فرمول كوكران 110 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه رهبري خدمتگزار قلي‌پور و حضرتي (1388) و پرسشنامه انگيزش و عملكرد ساخته خود محقق بود كه روايي و پايايي آن‌ها مورد تأييد قرار گرفت و پس از جمع‌آوري پرسشنامه‌ها و تحليل داده‌ها نتايج تحقيق مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان مي­دهد كه رهبري خدمتگزار با ضريب 0/861 بر انگيزش و با ضريب 0/829 بر عملكرد كاركنان سازمان هلال احمر آذربايجان شرقي تأثير مثبتي دارد و بين انگيزش و عملكرد كاركنان با ضريب 0/623 رابطه مستقيمي وجود دارد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر كه همه ابعاد رهبري خدمتگزار بر انگيزش و عملكرد كاركنان تأثيرگزار بوده، لذا رهبران خدمتگزار بايد با توجه بيشتر به خدمت‌رساني كه هسته محوري رهبري خدمتگزار مي‌باشد، تواضع و فروتني، قابليت اعتماد كه يكي از مهم‌ترين عوامل نفوذ در روابط رهبر پيرو مي‌باشد و مهرورزي نسبت به كاركنان خود با روش‌هاي مختلف از جمله قدرداني و تشويق كاركنان، باعث افزايش انگيزش و عملكرد كاركنان شوند.