امكان و ضرورت نبوت از ديدگاه ابن سينا و قاضي عضد ايجي

ابن سينا بر اساس طبيعيات خود و از آن رو كه انسان را مدني بالطبع مي داند، وجود پيامبر را در تحقق مدينه و جامعه انساني ضروري دانسته و نبودن او را ناسازگار با عنايت الهي به تحقق نظام احسن و مايه نابودي نوع انساني مي داند. اما قاضي عضد ايجي همگام با ديگر اشاعره، اصل ضرورت علي را نپذيرفته و هيچ امري را در جهان ضروري نمي داند. وي امكان نبوت را با تكيه بر قاعده «ادل دليل علي امكان شيء وقوعه» تبيين مي كند. در اين مقاله در پي مقايسه ميان ديدگاه اين دو انديشمند درباره ضرورت پيامبري برآمده ايم.