مطالعه تطبيقي كيفيت زندگي (كيفيت ارتباطات و ويژگي‌هاي شخصيتي سالمندان) بين سالمندان ساكن در سراي سالمندان و سالمندان ساكن در خانواده مورد مطالعه: سالمندان شهر اروميه

هدف پژوهش حاضر، بررسي تطبيقي كيفيت زندگي سالمندان، ساكن در سراي سالمندان و سالمندان ساكن در خانواده شهر اروميه در سال 1394 مي­ باشد. روش پژوهش، پيمايش از نوع علي - مقايسه­ اي (پس رويدادي) است. جامعه آماري اين پژوهش شامل؛ تمامي زنان و مردان سالمند 65 سال به بالاي ساكن در سراي سالمندان و ساكن در منزل در شهر اروميه مي­ باشد كه براساس آمار نفوس مسكن، تعداد مردان بالاي 65 سال 23207 و اين جمعيت در زنان 22671 نفر و مجموع آنان 45878 مي ­باشدكه حجم نمونه آن براساس جدول مورگان تعداد 380 نفر تعيين و شيوه نمونه­ گيري پژوهش، تصادفي است. يافته­ هاي پژوهش نشان داد، به طور كلي كيفيت زندگي اكثريت سالمندان پاسخگو (/72/6درصد) درحد خوب مي ­باشد. هم­ چنين مهم ­ترين نتايج حاكي از آن است كه: بين كيفيت زندگي سالمندان ساكن در سراي سالمندان و سالمندان ساكن درخانواده تفاوت معناداري وجود ندارد. بين كيفيت ارتباطات سالمندان ساكن در سراي سالمندان و سالمندان ساكن در خانواده تفاوت وجود دارد. بين ويژگي­ هاي شخصيت سالمندان ساكن در سراي سالمندان و سالمندان ساكن در خانواده تفاوت وجود دارد. بين ابعاد كيفيت ارتباطات و كيفيت زندگي سالمندان ساكن در سراي سالمندان و سالمندان ساكن درخانواده رابطه وجود دارد. بين ابعاد ويژگي­ هاي شخصيتي و كيفيت زندگي سالمندان ساكن در سراي سالمندان و سالمندان ساكن در خانواده رابطه وجود دارد.