تاثير اقتصاد وابسته به نفت در تعادل زدايي ميان سطحي فرهنگ انقلاب و تضعيف همدلي پايدار

انقلاب اسلامي ايران ريشه در سطح بنيادين فرهنگ ديني دارد. به همين دليل بايد كانون مولد همدلي پايدار را در ظرفيت هاي نهفته در مباني فرهنگي آن جست وجو كرد. دستيابي به اين هدف، بدون شناخت عوامل مخل فرهنگ انقلاب در توليد همدلي پايدار و رفع آن امكان پذير نيست. اين نوشتار، با روش تحليلي برخي از اين عوامل را از زاويه اقتصاد وابسته به نفت بررسي كرده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه اقتصاد وابسته به نفت، از عوامل مهم عدم توازن توسعه اقتصادي و عدالت اجتماعي است كه خود زمينه ساز سرايت احساس «بي عدالتي اجتماعي» به «بي عدالتي خداوند» و «پيدايش سوء ظن شبه سازمان يافته»، عامل تعميم «فضل تكنيكي» به «فضل فرهنگي»، مانع «گفتمان سازي علوم انساني - اسلامي» و «توليد همدلي پايدار» است. راهكار اساسيِ كاهش اين آثار، راهبردِ اقتصاد مولد، مقاومتي و متكي به سطح بنيادين فرهنگ اسلامي و حركت در راستاي ايجاد توازن ميان توسعه اقتصادي و عدالت اجتماعي و ايجاد سازواري ميان سطوح نمودين و بنيادين فرهنگ بومي براي تحقق همدلي پايدار است.