دلايلِ غلبه گفتمانِ شيخيه در ابتداي دوره قاجاريه و چرايي تلاقي تفكر آن با فرقه بابيه

فرقه بابيه از انحرافات مهم اجتماعي در تاريخ ايران است كه با فرهنگ و عقايد مردم ارتباط تنگاتنگي داشته. پيدايش و ظهور هر جنبش يا نهضت ملي يا مذهبي به عوامل اجتماعي و سياسي عصر پيدايش آن بستگي دارد. در برهه اي از تاريخ معاصر ايران، در پي بسطِ انديشه هاي مكتب شيخيه و متعاقب آن ادعاي جواني جوياي نام، موسوم به «سيد علي محمد باب» به شيوع فرقه بابيه و شروع منازعاتي در عرصه اجتماعي ـ مذهبي دوران قاجار انجاميد. اين پژوهش كه با عنوان چگونگي تلاقي فكري مكتب شيخيه و فرقه بابيه انجام گرفته است، دلايل برتري پارادايم شيخي گري و زمينه هاي اجتماعي اين گفتمان غالب را در آن مقطع تاريخي مورد بررسي قرار مي دهد. فرضيه پژوهش عبارت است از: «ظهور پديده بابيه ناشي از پارادايم غالب دوره ابتدايي قاجاريه و نفوذ گفتمان اخباري گري درحوزه علميه نجف بود.» اين پژوهش به روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از ابزار كتابخانه اي تهيه و تدوين گرديده است.