تحليل و تبيين ماهيت استدلالِ «خَيْرٌ وَ اَبْقي» در قرآن كريم

اسلام ديني مبتني بر برهان، منطق و استدلال عقلي است، از اين رو معارف آن در قرآن كريم، به صورت استدلال هايي عقلي و منطقي بيان گرديده كه هر فطرت سالمي پذيراي آن است. از جمله اين استدلال ها، استدلال «خَيْرٌ وَ اَبْقي» است. استدلال مذكور در مواضع تقابل دنيا و آخرت، آن جا كه انسان بايد يكي از دو طرف را بر ديگري ترجيح دهد، به كار مي آيد. اين استدلال از چهار مولفه تشكيل شده است: مواجه شدن با پديده هاي متعارض، ارزيابي موقعيت، تشخيص خير پايدار و شر ناپايدار و ترجيح و انتخاب خير پايدار. همچنين اين استدلال بر سه مبناي خداشناختي، جهان شناختي و انسان شناختي تنظيم شده است.