تقاضاي تحصيلات و برآورد سهم تحصيلات در نابرابري درآمد

Education Demand and the Share of Educational in Income Inequality

اين مقاله با استفاده از داده‌هاي سطح خرد خانوار در دوره زماني 1389 - 1393 و مدل اقتصادسنجي لاجيت ترتيبي تعميم‌يافته و تجزيه اكساكا و بليندر و ماچادو متا به بررسي عوامل موثر بر تقاضاي تحصيلات و تعيين سهم تحصيلات از نابرابري درآمد مي‌پردازد. نتايج نشان مي‌دهد افزايش سال‌هاي تحصيل والدين و كاهش تعداد فرزندان منجر به افزايش تقاضا براي تحصيلات مي‌شود. همچنين نتايج حاصل از مدل‌هاي تجزيه نشان مي‌دهد سهم تحصيلات در ايجاد نابرابري در دهك‌هاي پايين درآمد برابر با 6 / 0 و در دهك‌هاي بالاي درآمدي برابر با 5 / 2 درصد است. به طور ميانگين، سهم تحصيلات در ايجاد نابرابري در سال 1389 برابر با 46 / 1 و در سال 1393 برابر با 26 /3 درصد است. براي افزايش كارايي تحصيلات در كشور، سياست‌هايي از قبيل ايجاد ارتباط بين صنعت و دانشگاه، افزايش كيفيت تحصيلات و افزايش سرمايه‌گذاري در بخش‌هاي داراي بيشترين پيوند پيشين و پسين توصيه مي‌شود.

This paper, by using household micro-level data over 2010-2014 and utilizing the generalized Logit model and Oaxaca-blinder and Machado-Mata decomposition, investigates the factor affecting educational demands and determining the share of education in income inequality. The results show that increase the parents’ years of educational and decrease in number of children lead to increase the educational demand. The results of decomposition models, also, indicate the share of education in income inequality at the bottom deciles of income is 0.6 and at the top deciles is 2.5 percent. Averagely, the share of education in income inequality in 2010 was equal to 1.46 and in 2014 to 3.26 percent. To increase the efficiency of education in the country, the policies such as creation increase the relationship between university and industry, quality of education and increase investment in sectors whit higher forward and backward linkage is advised