تأثير اجراي سياست هدفمندسازي يارانه‌ها بر امنيت غذايي در ايران

يكي از مهم­ترين رويكردهاي دستيابي به امنيت غذايي، بحث تخصيص مجدد منابع با هدف برقراري عدالت اجتماعي و افزايش سطح رفاه گروه­ هاي كم‌درآمد و توزيع مناسب درآمد يا همان بحث هدفمندسازي يارانه ­­هاست كه از راهكارهاي اساسي در تأمين امنيت غذايي اين دسته از خانوارها به شمار مي‌آيد. ازاين­رو، در مطالعه حاضر، اثر اجراي سياست هدفمندسازي يارانه ­ها بر امنيت غذايي خانوارهاي ايراني براي دوره زماني 1391-1384، با استفاده از مدل لاجيت تحليل و ارزيابي شد. پس از محاسبه مقدار انرژي دريافتي فرد بالغ با استفاده از اطلاعات هزينه- درآمد خانوار، به‌عنوان شاخصي از امنيت غذايي، مدل مطالعه حاضر برآورد شد. نتايج نشان داد كه بين متغير هدفمندسازي يارانه ­ها و امنيت غذايي خانوارهاي كشور ارتباط معكوسي برقرار است. با اجراي سياست هدفمندسازي يارانه­ ها، قيمت مواد غذايي افزايش و درآمد واقعي خانوارها كاهش يافته است. نتيجه اين تغييرات، افزايش هزينه ­هاي زندگي و كاهش سهم هزينه­ هاي خوراك خانوارهاست. بنابراين، وضعيت خانوارها از لحاظ دسترسي به مواد غذايي به‌عنوان يكي از ابعاد امنيت غذا و تغذيه با توجه به كاهش سطح درآمد واقعي در شرايط نامناسبي قرار دارد.