مدل احتمال مشاركت زنان در ايران: الگوي لاجيت ناپارامتري

در اين مقاله، يك روش مدل‌سازي لاجيت ناپارامتري براي تخمين احتمال مشاركت كار زنان ايران مطابق با داده‌هاي هزينه –درآمد خانوار سال 1388، معرفي شده است. تابع لجستيك براي احتمال مشاركت زنان به كمك روش حداكثر درست‌نمايي براساس متغيرهايي مانند موقعيت جغرافيايي (شهري/روستايي) درآمد شوهر، سواد زن، سن زن، درآمد غيركاري، تعداد بچه بالاي شش سال و زير شش سال برازش شده است. دقت مدل‌سازي دو الگوي لاجيت پارامتري و ناپارامتري با استفاده از آماره‌هايي مانند وايت، ضريب اطمينان و ميانگين مجذور خطا ارزيابي شده است. در انتها، اثر نهايي متغيرهاي ورودي بر احتمال مشاركت زنان براساس ضرايب برازش شده مدل پارامتري و مدل ناپارامتري ارايه شده، برآورد شده است. نتايج حاكي از آن است كه مدل‌سازي ناپارامتري دقت بيشتري نسبت به الگوي لاجيت پارامتري دارد. بيشترين تأثير مثبت و منفي بر مشاركت زنان ايراني به ترتيب براساس سواد زن و بچه زير شش سال بوده است.