تحليل مطلوبيت كاربري اراضي كلان شهرستان اروميه در راستاي آمايش سرزمين

تحليل مطلوبيت اراضي براساس معيارهاي انساني و طبيعي از جمله مسائلي است كه برنامه ­ريزان آمايش سرزمين را در تصميم ­گيري و استقرار فعاليت ­ها در عرصه­ هاي جغرافيايي ياري مي ­نمايد و نقطه عطفي براي استفاده بهينه از منابع به شمار مي ­رود. هدف تحقيق حاضر شناخت سطح مطلوبيت كاربري­ هاي كلان اراضي شهرستان اروميه است. روش تحقيق توصيفي و تحليلي با رويكرد فضايي است. اطلاعات مورد استفاده از تصاوير ماهواره­اي، لايه هاي GIS منطقه و نظرات كارشناسي (14 نفر در تخصص­ هاي منابع طبيعي، كشاورزي، جغرافياي روستايي، شهري و گردشگري) استخراج شده است. از نرم افزار GIS نيز در تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده گرديده است. معيارهاي سنجش مطلوبيت كاربري اراضي شامل شبكه راه­ هاي اصلي، شبكه گاز، شبكه برق، مجاورت نقاط شهري و شيب زمين بوده است. نتايج نشان داد ميزان اراضي كاملاً مطلوب و مطلوب نسبت به راه ­ها به ترتيب در حدود 29/36درصد و اراضي 99/21 درصد و نسبت شيب زمين حدود 4/41و 3/20 درصد است. همچنين اراضي كاملا مطلوب و مطلوب نسبت به شبكه برق به ترتيب 7/7 و 3/8 درصد و نسبت به شبكه گاز 8/3 و 9/3 درصد محاسبه شده است. اراضي كاملا مطلوب نسبت به فاصله از شهر نيز براي كاربري­ هاي مختلف 3/5 درصد بوده است.