واكاوي عوامل معنوي بارش باران از نگاه قرآن

An Analysis of Spiritual Factors of Rain in the Quran

از منظر قرآن، آنچه بشر انجام مي‌دهد (سيّئات و حسنات)، بر حوادث طبيعي و سرنوشت دنيايي او تأثير دارد. يكي از اين عوامل طبيعي، بارش باران است. از ديدگاه علوم تجربي، براي بارش باران بايد شرايط آب و هوايي مهيّا باشد تا باران ببارد، امّا قرآن عوامل معنوي را نيز در به وجود آمدن باران سهيم مي‌داند و اين عوامل را به نوعي محرّك عوامل طبيعي محسوب مي‌كند. اين جستار درصدد است با توجّه به اهميّت موضوع، با بهره‌گيري از روش توصيفي‌ ـ تحليلي به بررسي نزول باران از ديدگاه قرآن پردازد و به اين پرسش پاسخ گويد كه از ديدگاه قرآن، چه عوامل معنوي مي‌تواند موجب بارش باران گردد؟ به همين منظور، پس از بررسي واژة «باران» و كاركردهاي آن از ديدگاه قرآن و با استفاده از آراي مفسّران، ارتباط بين عوامل معنوي با علل طبيعي نزول باران مورد بررسي و تحليل قرار گرفت و در پايان، اين نتيجه به دست آمد كه سه عامل استقامت در راه دين خدا، توبه، استغفار و قطع اميد از اسباب ظاهري در بارش باران از عوامل معنوي نزول آن به شمار مي‌آيد.

Based on the teachings of the Quran, sins and good deeds have impact on natural disasters and the fate of the human in the world. One of these natural factors is rain which from the perspective of science, requires a special climate condition to prepare the ground for its occurrence. But the Quran takes the spiritual factors involved in the formation of rain, and considers them as a stimulus for the natural factors. Due to the importance of the subject, the present article aims, with using descriptive-analytic methods, to examine raining and its spiritual factors from the perspective of the Quran. For this purpose, after studying the word of the rain and its functions, the relationship between spiritual factors and natural causes, based on the opinions of commentators, has been analyzed. And finally the article came to this conclusion that three factors of endurance in the religion of Allah, repentance and hopelessness from the apparent causes, were counted as the spiritual factors of raining.