شناسايي عوامل مؤثر بر انتقال آموزش و رتبه بندي آنها در قوه قضاييه

اين پژوهش با هدف شناسايي عوامل مؤثر بر انتقال آموزش و اولويت بندي آنها در قوه قضاييه انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر شيوه گرد آوري داده ها، توصيفي - پيمايشي بود. جامعه آماري شامل 3500 نفر از كاركنان اداري ستاد قوه قضاييه مي باشد كه با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر به عنوان نمونه تعيين و با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته 88 سؤالي بود كه با مرور مباني نظري و عملي و نيز مصاحبه هاي اكتشافي، تدوين شد. اين ابزار در مقياس پنج درجه اي ليكرت تنظيم و با توجه به مباني موجود مشتمل بر 19 مؤلفه و در 3 دسته اصلي (عوامل هنجاري، رفتاري و زمينه اي) مي باشد. روايي ابزار با استفاده از رواي محتوايي و روايي سازه با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي مورد بررسي قرار گرفت. همچنين پايايي ابزار با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ بررسي شد و مقدار 0/841 به دست آمد. كمك آزمون هاي تحليل عاملي اكتشافي و رتبه بندي فريدمن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و سيزده عامل (بعد هنجاري شش عامل، بعد رفتاري سه عامل و بعد زمين هاي چهار عامل) حاصل شد. در بعد هنجاري، يادگيري سازماني و در بعد فردي، همه عوامل و در بعد زمينه اي، عامل فرهنگي و اجتماعي بالاترين رتبه را كسب كردند.