تأثير بازي‌هاي كودكانۀ جسماني بر بهبود كمرويي دانش‌‌آموزان دختر دبستاني

The Effect of Juvenile Physical Plays on Shyness Improvement of Female Primary School Students

در تحقيق حاضر تأثير بازي‌هاي كودكانۀ جسماني بر ميزان كمرويي دانش‌آموزان دختر دبستاني بررسي شد. شركت‌كنندگان 33 دانش‌آموز دختر 9 تا 11 سال بودند كه تصادفي به دو گروه تجربي (18 نفر) و كنترل (15 نفر) تقسيم شدند. گروه تجربي بازي‌هاي منتخب كودكانۀ جسماني را به مدت 8 هفته، هفته‌اي دو جلسه انجام دادند و گروه كنترل هيچ بازي جسماني را تجربه نكردند. كمرويي، قبل و بعد از مداخلۀ پژوهشي اندازه‌گيري شد. براي اندازه‌گيري كمرويي از پرسشنامۀ كمرويي كودكان كروزير (1995) و براي تحليل داده‌ها از آزمون آماري t استفاده شد. نتايج نشان داد بازي‌هاي كودكانۀ جسماني به بهبود معنادار در ميزان كمرويي شركت‌كنندگان گروه تجربي منجر شد ( (P< .001درحالي‌كه تغييري در نمرۀ كمرويي شركت‌كنندگان گروه كنترل در طول دورۀ پژوهشي مشاهده نشد. يافته‌هاي پژوهش حاضر به دست‌اندركاران تعليم و تربيت يادآوري مي‌كند كه از بازي‌هاي كودكانۀ جسماني مي‌توان به‌عنوان روش مداخلۀ مناسب براي بهبود كمرويي كودكان دبستاني استفاده كرد.

The present study examined the effect of juvenile physical plays on shyness of female primary school students. Participants were 33 female students aged between 9 and 11 who were randomly divided into experimental (n=18) and control (n=15) groups. The experimental group participated in selected juvenile physical plays for 8 weeks, 2 sessions per week while the participants of the control group did not take part in any physical plays. Shyness of the participants was measured before and after the intervention. Children's Shyness Questionnaire (CSQ) (Crozier, 1995) was used to measure shyness. t test was applied for data analysis. Results showed that juvenile physical plays significantly improved shyness of the experimental group (P˂0.001) while no changes were observed in the shyness score of the control group. The findings suggested that officials of education should use juvenile physical plays as a proper intervention to improve shyness of elementary schools students