مدل ساختاري پيشرفت رياضي دانش آموزان پايه سوم راهنمايي بر اساس عوامل خانوادگي، زمينه اي و آموزشگاهي در مطالعات تيمز 2007

Structural Modeling for Mathematic Achievement of Third Grade Students Based on Academic, Background, and Familial Factors in TIMSS Study 2007

اين پژوهش با هدف تدوين مدلي براي تبيين و پيش بيني پيشرفت رياضي بر اساس متغيرهاي محيط خانه، جو مدرسه، پيشينه دانش آموز و فرايند تدريس انجام شده است. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي است. از جامعه دانشآموزان پايه سوم، دوره راهنمايي سال تحصيلي 87-1386 كه در مطالعه تيمز 2007 شركت كرده بودند و تعداد 3950 دانش آموز انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در اين مطالعه شامل پرسشنامه دانش آموز جهت اندازه گيري متغيرهاي محيط خانه، پيشينه دانش آموز، جو مدرسه و فرايند تدريس و آزمون پيشرفت رياضي مطالعه تيمز (2007) بود. داده هاي پژوهش حاضر با استفاده از نرم افزار SPSS16 و LISREL8/5 و به شيوه مدل يابي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافته هاي به دست آمده نشان داد كه متغير محيط خانه بر پيشينه دانش آموز اثر معني دار ندارد اما بر عملكرد دانش آموزان در رياضي تاثير مثبت و معني دار دارد. در حالي كه جو مدرسه بر فرايند تدريس درس رياضي، پيشينه دانش آموزو عملكرد دانش آموزان در درس رياضي تاثير مثبت و معني دار دارد. در بيـن متغيرهاي پـژوهش، متغير محيط خانه بيشترين تاثـير را بر پيشرفت رياضي دانش آموزان دارد كه نشان دهنده اهميت ساختار اجتماعي تحصيلي محيط خانه دانش آموزان در پيشرفت رياضي ميباشد. همچنين فرايند تدريس درس رياضي بيشترين اثر مستقيم را بر پيشينه دانش آموز دارد.