نقش ويژگي شخصيتي روان رنجورخويي بر استرس و رضايت شغلي: سهم خودكارآمدي شغلي

Role of Neuroticism Personality Trait in Stress and Job Satisfaction: Role of Job Self-efficacy

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ويژگي شخصيتي روان رنجورخويي بر استرس و رضايت شغلي با توجه به اثرات ميانجي خودكارآمدي شغلي انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش كليه كاركنان دانشگاه هاي پيـام نور استان آذربايجان غربي بود. حـجم نمونه با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي 128 نفر در نظر گرفته شد. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي و به طور مشخص مبتني بر مدل يابي معالات ساختاري ميباشد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي پنج عاملي شخصيت نئو، پرسشنامه استرس شغلي رضايت شغلي خودكارآمدي استفاده شد. نتايج نشان داد كه هر گونه افزايش در نمرات ويژگي شخصيتي روان رنجورخويي همراه با افزايش در نمرات استرس شغلي و كاهش نمرات در خودكارآمدي و رضايت شغلي در بين كارمندان نمونه مورد پژوهش ميباشد. همچنين، نقش ميانجي خودكارآمدي در رابطه بين ويژگي شخصيتي روان رنجورخويي و استرس و رضايت شغلي تائـيد شد. يعني در افـراد با ويژگي شـخصيتي روان رنجورخويي، افزايش احساس خودكارآمدي بالا به افزايش نسبي رضايت شغلي و كاهش استرس شغلي از طرف آنان منجر خواهد شد. اين نتايج بر ضرورت بازشناسي نقش ميانجي خودكارآمدي در بررسي رابطه روان رنجورخويي با استرس و رضايت شغلي تاكيد دارد.