بررسي عوامل موثر بر اعمال رفتارهاي ناكارآمد حسابرسان

Investigating the Determinants of Dysfunctional Auditing Behaviors

كوتاهي حسابرسان در اجراي صحيح مراحل حسابرسي را مي توان به رفتارهاي ناكارآمد حسابرسي نسبت داد. اين رفتارها كيفيت حسابرسي را تحت تاثير قرار مي دهد و نيز به اعتبار حرفه خدشه وارد مي كند. هدف اين تحقيق بررسي عوامل موثر بر اعمال رفتارهاي ناكارآمد حسابرسي مي باشد. اطلاعات لازم براي تجزيه و تحليل فرضيه ها از طريق پرسش نامه جمع آوري شده است. جامعه آماري پژوهش شامل حسابرسان شاغل در سازمان حسابرسي و موسسات عضو جامعه حسابداران رسمي بوده است. با استفاده از آزمون هاي همبستگي و رگرسيون چندگانه، فرضيه هاي پژوهش آزمون شدند. نتايج حاصل نشان داد كه كانون كنترل بيروني، فشار بودجه زماني، و خود ارزيابي عملكرد پايين، رابطه مثبتي با اعمال رفتارهاي ناكارآمد حسابرسي دارند. به عبارت ديگر حسابرساني كه رفتار ناكارآمد را در پيش مي گيرند، غالبا داراي كانون كنترل بيروني و خود ارزيابي عملكرد پايين بوده و يا تحت فشار بودجه زماني هستند. همچنين مشاهده گرديد كه با افزايش تعهد حرفه اي (سازماني) حسابرسان، رفتارهاي ناكارآمد كاهش مي يابد. با اين حال، رابطه اي بين ميزان چرخش حسابرسان و سيستم كنترلي سازمان با اعمال رفتارهاي ناكارآمد حسابرسي يافت نشد.

Auditors default on Audit process can be attributed to dysfunctional audit behaviors. These behaviors have effects on audit quality and damage to professional reputation. The purpose of this paper is to investigate Factors affecting dysfunctional audit behaviors. We used a questionnaire to collect data of auditors. The statistical methods used in testing hypotheses are Correlation and multiple regression. Findings showed that external locus of control، time budget pressure and low self-rated performance assessment have a positive effect on dysfunctional audit behaviors. Also، auditors with high organizational commitment have low dysfunctional behaviors. However، there is no relation between audit turnover، powerful control system and dysfunctional audit behaviors.