ميزان توجه مترجمان به «عناصر معنايي واژگان» در ترجمه اسم هاي جامد سوره بقره

يكي از مهم ترين مسائل مورد توجه در فرآيند ترجمه، دستيابي به تعادل و برابري در ترجمه است كه از طريق مطالعه جنبه هاي مختلف زبان، به ويژه توجه به «عناصر معنايي واژگان» صورت مي گيرد. اين نوشتار رويكرد مذكور را در خصوص ترجمه هاي مشهور معاصر قرآن كريم شامل: آيتي، ارفع، الهي قمشه اي، سراج، صفارزاده، فولادوند، كاويانپور، گرمارودي، مجتبوي، مشكيني و مكارم شيرازي، در محدوده اسم هاي چالش زاي سوره مباركه بقره، با روش تحليلي- تطبيقي، مورد بررسي و كنكاش قرار داده و عملكرد آنها را ارزيابي نموده و به بوته نقد كشيده است. منظور از عناصر معنايي واژگان، دستيابي به مولفه هاي معنايي مي باشد كه يك واژه متضمن آنهاست. برآيند پژوهش نشان مي دهد كه مترجمان به مبحث «عناصر معنايي واژگان» توجه لازم را نداشته و تقريباً در تمام موارد تنها به معناي اوليه و اساسي اشاره نموده و از مولفه هاي معنايي نهفته در هر واژه صرف نظر كرده اند. نتايج تحقيق حاضر بيانگر اين است كه در اين زمينه عملكرد مترجمان مذكور در قالب: 1- بسيار عالي (هيچ كدام) 2- عالي (هيچ كدام) 3- بسيار خوب (مشكيني، كاويانپور و مجتبوي) 4- خوب (آيتي، الهي قمشه اي، سراج، گرمارودي) 5- نسبتاً خوب (فولادوند) 6- متوسط (صفارزاده) 7- ضعيف (مكارم شيرازي و ارفع) قابل تقسيم است، بنابراين هيچ كدام از مترجمان در دو دسته نخست جاي نمي گيرند.