بررسي رسانايي نانوكامپوزيتهاي PPY/MMT با استفاده از ويژگيهاي غلظت ماده اكسنده، درصد MMT و پيرول به كمك مشاهدات XRD

روش هاي پليمريزاسيون اوليه و كاتاليز شده آنزيمي كه به صورت فتو شيميايي انجام مي پذيرند و تاثير غلظت پيرول، غلظتهاي متفاوت ماده اكسنده FeGl 3 افزايش درصد MMT، و دما بر ميزان رسانايي نانو كامپوزيت هاي PPY/MMT در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفته است. ميزان رسانايي نانو كامپوزيت هاي PPY/MMT در غلظت هاي متفاوت ماده اكسنده FeGl 3 از ۰/۱ مول تا ۰/۴ مول، از ۰/۴۵ تا s/cm ۲/۲۵ افزايش يافته است . رسانايي نانو كامپوزيت هايPPY/MMT با افزايش درصد MMT از s/cm 2/25 به 0/38 كاهش مي يابد. با افزايش غلظت پيرول، ميزان رسانايي نيز افزايش پيدا مي كند. آماده سازي نانو كامپوزيت هاي P/MMT در دماي پايين (تقريبا 5 درجه سانتي گراد) در مقايسه با دماي اتاق ( 25 درجه سانتي گراد) باعث ايجاد رسانايي بالايي مي شود. اين نانو كامپوزيت ها در دماي 90 درجه سانتيگراد به سطح بهينه ي خود مي رسند. بر اساس اين يافته ها، 6 ساعت براي پليمريزاسيون پلي پيرول در محيط آبي، بهترين زمان مي باشد. در طي زمان 3 ساعت ( s/cm 0/42 ) تا 6 ساعت (s/cm 2/25) براي تهيه اين نانو كامپوزيت ها، ميزان رسانايي، افزايش سريعي دارد در صورتي كه بعد از 9 ساعت به بالا ( s/cm 0/45) تا 24 ساعت (s/cm 0/15)، ميزان رسانايي به تدريج كاهش پيدا مي كند.