دلالت‌هاي تربيتي معناشناسي «قلب» در قرآن كريم

عناصر تربيت اعم از اهداف، اصول، روش ها، عوامل و موانع تربيت به چيستي انسان، بازگشت دارد. شرط اوليه و اساس در اتقان يافته ها پيرامون چيستي انسان و ساختار وجودي او، بهره مندي از منابع علمي موثق است. در ميان منابع موجود، اتكاي به قرآن به عنوان منبع اصيل، قطعي الدلاله و قطعي الصدور، انكارناپذير است. به ويژه آنكه اين متن مقدس، رسالت خود و رسول را هدايت و تربيت بشر معرفي كرده است. اين مقاله در راستاي شناخت انسان با استفاده از روش تحليل متن در علم «معناشناسي» با رويكرد «هم زماني» و متمركز بر مفهوم «قلب» به كشف معناي قلب به عنوان يكي از كليدي ترين واژه هاي حوزه انسان شناسي قرآن كريم پرداخته است. اين بررسي، بيشتر بر افعال و صفات هم نشين قلب تمركز دارد. در ادامه براساس فهم هويت قلب، دلالت هاي ناظر بر تربيت انسان، ارائه شده است؛ «يگانگي منشا ادراكات، انفعالات و رفتار انسان»، «تاثير رفتارها بر كاركرد قواي ادراكي»، «ذات خيرطلب انسان»، «هويت يكپارچه خير او»، «لاينفك بودن تربيت مطلوب از علم، انديشه و عمل» و «وابستگي درك و فهم انسان به امور عيني و حسي» از آن جمله اند.